Dla kogo UniKalk?

Na stan naszych kości pracujemy całe życie.

Kość jest żywą tkanką, która nieustannie się przebudowuje, aby szkielet był silny i zdrowy.

rodzina_podstrona

Czas, kiedy wpływanie na jakość kości ma ogromne znaczenie to: okres prenatalny, wczesne dzieciństwo (szybki wzrost), młodość, wiek dojrzały i późna starość. Szczytową masę kostną osiągamy w wieku ok. 30 lat.

Suplementacja wapnia i witaminy D3 jest bardzo istotna zarówno w wieku dziecięcym, jak i dojrzałym. Im mocniejszą kość zbudujemy w okresie młodości, tym większą masę szczytową osiągniemy. Po 50 roku życia ubywa ok. 1% masy kostnej na rok. Zatem dostarczanie odpowiedniej ilości wapnia w diecie odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowego stanu kości. Natomiast ruch i aktywność fizyczna prowadzą do ściskania i rozprężania beleczek kostnych, co stanowi silny bodziec do kościotworzenia i naturalnie wzmacnia kość1.

 UniKalk jest szczególnie zalecany:

wykres-zaleznosc-masy-kostnej-od-wieku

  • Kobietom i mężczyznom po 50 roku życia
  • Kobietom w okresie menopauzy, kiedy nagły spadek hormonów znacznie obniża gęstość kości
  • Kobietom w ciąży i karmiącym
  • Dzieciom i młodzieży w okresie wzrostu
  • Osobom po przebytym złamaniu, lub u których w przeszłości występowały częste złamania

Dodatkowo o suplementacji wapnia i witaminy D3 powinny pamiętać osoby:

  • nie tolerujące nabiału, np. mleka krowiego
  • które unikają słońca bądź stosują wysoką ochronę przeciwsłoneczną
  • których dieta jest mało urozmaicona lub uboga w wapń  i witaminę D
  • o szczupłej budowie ciała/ o drobnych kościach
  • palące papierosy, pijące dużo kawy, znaczne ilości herbaty i alkoholu oraz napoje zawierające fosforany (np. colę)
  • przyjmujące leki na receptę na osteoporozę
  • intensywnie uprawiające sport bądź nie uprawiające go wcale
  • przyjmujące leki zobojętniające kwas żołądkowy

 

Dynamika zanikania masy kostnej
wykres-szczytowa-masa-kostna

  1. „Lekarz Rodzinny”, październik 2013, rok XVII, nr 10, artykuł „Osteoporoza wyzwaniem dla lekarzy rodzinnych”, dr Anna Wawrzyniak (str. 695)

Drukuj